सोमवार, २ जुलै, २०१२

आतल्या मनाचा आवाज..

हे मनं, कधी म्हणतं  तिच्याशी खूप भांडाव , रागवावं,
पण रागाच्या भरात नको ते शब्द भराभरा निघतात अन  समोरील व्यक्तीच्या मनावर आघात करतात.
नंतर आपणासही पच्छांताप होऊ लागतो त्या गोष्टीचा.

समोरील व्यक्तीचं  वागणं कधी कधी अचानक बदलतं ...
ते कां बदलतं, ह्याची कारणं  अनेक  असतील पण ते  आपणास  मिळत नाही अन जोपर्यंत ती व्यक्ती स्व:ताहा ते सांगत नाही , खरं  काय आहे कळत नाही  . तोपर्यंत  आपण वेगळ्याच गैरसमजुतीतून  जात असतो.
मनात येतं  कि हि जाणूनं  बुजून करते आहे , भेटणं  बोलणं टाळते आहे.
पण खरी परिस्थिती वेगळी असते , असू शकते हि ...
आपण मात्र .....त्याच लयात राहतो, मनाचा ताण अधिक वाढवत जातं
- संकेत 

स्वभाव


प्रत्येकाचा स्वभाव तसा वेगळाच असतो. कुणी हसरा ...आपल्या चेहऱ्यावरच्या गोड हास्याने सर्वाना हसवत आणि खेळवत ठेवणारा , कुणी बोलका...आपल्या गोड अन प्रेमळ बोलण्याने जनमनात रुजणारा .. कुणी रागीस्ट ..त्वरित रागावणारा ....
कुणी प्रेमळ ..कुणालाही लगेच आपलास करणारा , कुणी शांत .........कोणतीही गोष्ट , समस्या शांत पणे विचार करून करणारा ...! कुणी माणसाच्या गर्दीतून दुरावेला ...सदा एकटा एकटाच राहणारा ...माणसात सहसा न मिसळणारा.
प्रत्येकाचा स्वभाव आणि त्याच इतरांशी बोलणं चालनं वागणं हे वेगवेगळ असतं.
अन म्हणून ज्याच्या त्याच्या स्वभावानुसार आपल्यालाही त्याप्रमाणे समोरच्याशी वागावं लागतं ..बोलणं -चालनं ठेवावं लागत . नाहीतर आपण ह्या सर्वांशी एकाच पद्धतीने म्हणजे आपल्या स्वतःच्या वागण्या बोलण्या नुसार त्याच्याशी ' चर्चा किंवा संवाद' साधू लागलो तर काही गोष्टी खटकतात समोरच्याला ...
उदाहरण द्यायचाच झाल तर .... एखाद्याशी आपण आपल्याच गतीवान वेगात गमती जमतीत बरेच काही बोलून जातो ...ते समोरच्याला रुचत नाही ...त्याला राग येतो त्या गोष्टींचा .. कारण स्वभावाच त्यांचा तसा असतो ....काही ठराविक मर्यादेपर्यंत त्याच्याशी आपण मस्करी ..किंवा गंमती जमती करतो ...पण त्यापुढे नाही .
दुसर उदाहरण द्यायचं झाल तर ... एखाद्याला कितीही काही बोला ...गमतीत ते तो शब्द मनावर घेत नाही कारण त्याला ठाऊक असत समोरचा आपली मस्करी करतोय .............. तरीसुद्धा ह्यातून हेही एक निष्पन्न होत कि स्वभावाला सुद्धा काही ठराविक मर्यादा असतात.

संकेत य पाटेकर ०४.०६.२०१२

जीवनाचं खर सूत्र काय आहे ..?


कुणीतरी आपलंस आहे ..आपल म्हणणार आहे , आपल्याशी सु:ख दु:ख वाटून घेणार आहे ...ह्यातच किती धन्यता वाटते ....!!

काल रात्री एक मेसेज आला मोबईल वर ...हाय संकु ..ओळखीचाच होता ...जवळच्याच व्यक्तीचा बरेच दिवसाने आलेला हा मेसेज पाहून मी त्या मेसेज ला प्रतीउत्तर दिल. आणि मग पुढे पुढे प्रश्न - उत्तरांची साखळीच निर्माण झाली.
तिचे प्रश्न फार निराळे होते ..नैराश्याचे ...हताश झालेलं , जीवनाबद्दल कटुता निर्माण ह्वावे तसे . काहीतरी विपरीत घडलेलं काय घडल ते मलाही न्हवत ठाऊक .. पण आम्ही बोलत होतो ..एकमेकांशी मेसेज द्वारे ............
प्रत्येकच दुःख कस निराळ असतं. आनंदित सुरळीत सार काही चालू असताना नियती अचानक काही वेगळाच खेळ खेळते .काय असत तिच्या मनात काही कळत नाही .... आपल मन मात्र त्यात फार पोखरल जात , अन त्यातून बाहेर पडण कठीण होवून जात.
जीवनाचं सूत्र च नक्की कळत नाही . पावला पावलांवर अनेक असह्य धक्के खात जावे लागते . जो त्या धक्यातुनच सावरून सांभाळून पुढे येतो . तोच जीवनाचं खर सूत्र काय आहे ते समजू शकतो .

संकेत य पाटेकर ०७.०६.२०१२

आयुष्य ...



७५ टक्के आयुष्य हे दुखाने व्यापलं आहे जणू आणि २५ टक्के फक्त सुख आणि आनंद .... सुखाचे क्षण तरी किती ते हाताच्या बोटावर मोजता येईल तितके ...दुख हे अथांग महासागरासारख विस्तीर्ण ....
कधी कधी वाटत कि दुखी अश्रुनेच हां अथांग महासागर निर्माण झाला असावा . प्रत्येकाचे दुख किती वेदानात्मक असतात ...काळजावर ते अनेक घाव घालतात . पाहवत नाही ...बघवत नाही.
अस वाटतं कि गांधीजीनी ज्या प्रकारे इथल्या गोर गरिबांसाठी त्यांच्यासाठी , जोपर्यंत त्यांना अंगावर घालण्यासाठी व्यवस्थित कपडालत्ता मिळत नाही तोपर्यंत ...स्वतःसाच्या अंगावर फक्त पंचा नि धोतराच परिधान करून राहिले ..... तसं मीही माझ्या प्रिय जनासाठी जोपर्यंत त्याचं दुख दूर होत नाही ...तोपर्यंत आपण कसलीही मौज मजा न करता ह्या दुखाला कवटाळून राहावं ......अस मनात येतं :)

- संकेत

''साद - प्रतिसाद'' ............



नाते संबंधात अधिक जवळीकता आणणारे हे दोन शब्द...!!
नात्यातला गोडवा जशाचा तसा ठेवणारे हे दोन शब्द .... खूप मोल आहे ह्या दोन शब्दांना .........
आपल्या सादेला जोपर्यंत समोरच्याचा प्रतिसाद मिळत राहतो ...तोपर्यंत सर्व काही ठीक असत , पण समोरून प्रतिसाद मिळनचं बंद झाल तर साद देण्याचा उपयोग तरी काय ?
मन निराशेच्या छायेखाली अशा वेळी वाहत ..वाहत राहतं ...अन मग नात्यातली ती अतूट गाठ हळू हळू सैल होऊ लागते.
एखाद्या इको पोईन्ट असेल ...तर तिथे आपण गळा काढून एखादी हाक मारतो , जोरात ओरडतो ....कुणाच्या तरी नावाने किंवा कसेही ...पण ओरडतो, का ?तर, आपलाच ध्वनी ..प्रतीध्वनिच्या स्वरूपात ..आपल्यास पुन्हा येऊन मिळतो . तेंव्हा आनंदाला सीमा उरत नाही आपण अधिक उत्साहाने , आनंदाने पुन्हा पुन्हा साद घालतो ....
नात्यात सुद्धा असंच आहे. जोपर्यंत तुम्ही नात्यातील कोणत्याही व्यक्तीला ..तिला, तिच्या सादेला प्रतिसाद दिला नाही तर त्या व्यक्तीचा तुम्हावरील विश्वास हळू हळू कमी होत जाईल . आणि नात्यात एक दूरत्व निर्माण होईल .
नात्यात ..साद - प्रतिसाद , विश्वासाला खूप मोठी किंमत आहे ...!!
त्यानेच नातंबहरतं ..नव्या उमेदीत , नव्या उत्साहात , सुख दुखाच्या खळखळत्या प्रवाहात..एकरूपाने , एकजुटीने !

- संकेत

सह्याद्री ...


सह्याद्री ....................सह्याद्री ................सह्याद्री !!!

सह्याद्री म्हटले कि आले त्याचे रौद्र तितकेच मनाला भुलवून टाकणारे मनमोहक रूप , उंचच उंच आभाळाला भिडणारे त्याचे काळेभिन्न कातळ कडे .....तिथला सतत घुंगवत राहणारा...आपल्यासोबत वृक्ष वेलींनाहि , पक्षी पाखरांना डोलवनारा मनमुराद वारा , ते धुक्याचे दाट पांढरे ढग त्याची विस्तीर्ण पसरलेली ती रूपरेषा ...तो तिथला अलंकारित निसर्ग .... सह्याद्री म्हटले कि आले गड -कोट किल्ले , आपले आदर्श छत्रपती शिवाजी महाराज... स्वराज्य व स्वराज्याची राजधानी राजगड, रायगड , राजगडावरून स्वराज्यासाठी आखलेल्या अनेकानेक मोहिमा .... रायगडावरील तो सुवर्ण क्षण ..राज्यभिषेक सोहळा ती आठवण ...., स्वराज्यातील बळकट, भक्कम, आणि अचंबित करणारे हे किल्ले तेथील वास्तू ... त्यांचा तो रक्तरंजित इतिहास ... सह्याद्री म्हटल कि आला कोकण कडा ...ट्रेकर्स मंडळींना आपल्या अजस्त्र पण मनमोहक रूपाने नेहमीच आकर्षित करणारा कोकण कडा ....हरिचंद्र राजाची महती सांगणारा तो हरिश्चंद्र गड सह्याद्रीत वसलेले हे गड-कोट किल्ले ...त्यांचा इतिहास ..तो निसर्ग ......डोंगर दऱ्या ...नदी ..ओढे , पक्षी पाखरे ..विविध रंगी .फुले ...झाडे वेली...ती माती ...तो तिथला दरवळीत सुगंध ..तो आनंद मनाला पार भुलवून टाकतो .... असा हा ''सह्याद्री'' आणि मनाला भुलवणारा ,अद्भुत हवा हवासा वाटणारा ''निसर्ग'' मला नेहमीच वेड लावत . संकेत य पाटेकर ३० जून २०१२

गुरुवार, ७ जून, २०१२

जीवन हे खूप गुंतागुंतीच आहे

मित्रहो, 
जीवन हे खूप गुंतागुंतीच आहे ...तो गुंता सोडवता सोडवता आपण आपल्या जीवनातला आंनदच गमावून बसतो . ......अन दुखाला कवटाळून राहतो . आनंद म्हणजे नक्की काय असत ह्याचा आपणास विसरच पडतो. 
आयुष्य हे एकदांच मिळत .........म्हणून जीवनातला प्रत्येक क्षण हा शक्यतो हसत खेळत काढावा . नेहमी हसत राहावं . हसत ...हसत प्रेमाने बोलाव , कधीही कुणावर उगाच चिडू नये , द्वेषाने बोलू नये , द्वेषाचे बोल ते शब्द खूप आघात करतात एखाद्यावर. 
जीवनातला प्रत्येक क्षण हा खूप महत्वाचा आहे . .... गेलेली वेळ पुन्हा परत येत नाही . 
म्हणून हसत रहा...आनंदात रहा , प्रेमाने बोला प्रेमाने चला 

संकेत य पाटेकर 
३०.०५.२०१२

मन ..

मनं ...........
कधी म्हणतं तिच्याशी खूप भांडाव , रागवाव.... पण रागाच्या भरात नको ते शब्द भराभरा निघतात आणि मग समोरील व्यक्तीच्या मनावर आघात करतात ...नंतर आपणासही पच्छांताप होऊ लागतो त्या गोष्टीचा.......
समोरील व्यक्तीच वागण कधी कधी अचानक बदलत...ते कां बदलत ह्याच कारण काही केल्या आपणास मिळत नाही.
जोपर्यंत ती व्यक्ती स्वताहा ते सांगत नाही , खर काय आहे ते कळत नाही तोपर्यंत आपण मात्र वेगळ्याच गैरसमजुतीन जात असतो. मनात येत कि हि जाणून बुजून अस करते आहे , भेटण बोलन वगैरे सार टाळते आहे.
...पण खरी परिस्थिती वेगळी असते , असू शकते ....पण आपण मात्र .....त्याच लयात राहतो, मनाचा ताण अधिक वाढवत जातो .
- संकेत

बुधवार, ३० मे, २०१२

खर चुकतो तो इथे आपण ..............

मनं .............
समोरील व्यक्तीच्या मनात आपल्याविषयक, आणि आपल्या मनात समोरील व्यक्तीविषयक काय विचार आहेत...काय भावना आहेत , किती प्रेम आहे , किती काळजी आहे ......हे कधी कळतंच नाही कारण हे मनं कधी कळतंच नाही ...कुणाचं कुणाला .. :( कळलं तरी फार उशिराने ते कळतं ...
तेंव्हा आपण एक तर तिच्या नजरेतून फार उतरलेलो असतो .....किंवा आपल्या मनात तिच्याविषयक प्रेम कुठेतरी कमी झालेलं असतं.
मनाची हीच गोष्ट खूप खटकते ... आपल्या मनात तिच्याविषयक असलेल प्रेमळ भावना ...तिला कळतच....नाही आणि बहुदा तिच्या मनातली आपल्याविषयक असलेली ' प्रेमळ भावना' आपल्यालाही कळत नाही ....
मनं हे अस..................मनं हे असं..
miss u a lot...!! संकेत य पाटेकर
२१.०५.२०१२
सोमवार

आपल्याला प्रिय असलेली व्यक्ती सोडून का जाते रे ?

आपल्याला प्रिय असलेली व्यक्ती सोडून का जाते रे ?
काल सायंकाळी ऑफिस मधून घरी परतत असताना ... एक मेसेज आला मोबाईल वर जवळच्याच एका व्यक्तीचा .. त्यात तिने प्रश्न केला होता ...
आपल्याला प्रिय असलेली व्यक्ती सोडून का जाते रे ?
काही क्षण त्या प्रश्नाकडे नजर माझी स्थिरावली गेली. अन क्षणात वाऱ्या गतीने मनात विचारांचे चक्र गरगर फिरू लागले . भूतकाळाच्या आठवणीत मनं कस गढून गेल.
का दुरावते ती व्यक्ती जिच्यावर आपण मनापासून प्रेम कराव ? का होत अस ? काय चुकतं आपलं ?
पहिली गोष्ट : आपण त्या व्यक्तीशी कसं बोलतो कस वागतो कस आचरण करतो ? त्यावरून तिच्या मनात आपल्या विषयीक प्रेम भावना व आदर निर्माण होत असतो.
व त्याप्रमाणेच तिचं आपल्याशी बोलणं वगैरे होत असतं.
दुसरी गोष्ट : काही वेळा ...वेळे अभावी ...व परिस्थितीच्या कचाट्यात सापडल्यामुळे त्या व्यक्तीला आपणास वेळ देता येत नाही .
भेटता येत नाही ..नि बोलता हि येत नाही . हे खर असत पण ते आपणास खोट वाटू लागत .. ती व्यक्ती जाणून बुजून आपल्याशी अस वागत आहे ह्याच तंद्रीत आपण राहतो . त्यामुळे कधी कधी अस वाटून जात . कि ती व्यक्ती आपणा पासून दुरावत चालली आहे .
तिसरी गोष्ट : आपल इतक प्रेम असत त्या व्यक्तीवर .. कि सतत आपण त्या व्यक्तीचाच रात्रंदिवस विचार करत राहतो तिच्याविना आपणास दुसर काही दिसत नाही किंवा काही सुचतच नाही . अशा वेळी समोरील व्यक्ती जीवन काय आहे , आपल ध्येय काय आहे . .. प्रेमा पलीकडे सुद्धा एक जग आहे . हे दाखवून देण्यासाठी आपणापासून काही अवधीसाठी स्वताहाच्या मनावर दबाव टाकून दूर राहते . आपल्या हितासाठी आपल्या भल्यासाठीच ..!!
बघा माझं म्हणणं पटत का ते तुम्हाला ...
संकेत य पाटेकर २४.०५.२०१२
गुरुवार

गुरुवार, १७ मे, २०१२

प्रेम..पाहायला गेल तर अवघे दोनच शब्द ..

प्रेम
पाहायला गेल तर अवघे दोनच शब्द आहेत हे 'प्रेम' पण त्या शब्दात किती भव्यता आणि विशालता दडलेय .
प्रत्येकजण आप आपल्या आयुष्यात 'प्रेम मिळाव' म्हणून किती धडपडत असतो , तळमळत असतो, रडकुंडीस देखील येतो !! कारण प्रेम हे जीवन आहे . जगण्याची एक शक्ती आहे , प्रेरणा आहे.
जीवनात प्रेम, सर्वांनाच मिळत नाही , सर्वांच्या भाग्यात नसत ते . , कुणी वंचित राहतो आईच्या प्रेमापासून , कुणी वंचित असतो बहिणीच्या मायेपासून तिच्या प्रेमळ सहवासापासून कुणी वंचित राहतो वडलांच्या कठोर पण तितक्याच प्रेमळ छायेपासून कुणी वंचित राहतो भावाच्या खेळकर , खोडकर आणि प्रेमळ सहवासापासून
प्रेम प्रेम प्रेम असत............. सर्वांनाच ते हव असत पण भाग्यात मात्र कुणाच्या असत तर कधी नसत. दु:ख त्याचच तर फार असत ..!!
मनातल काही !!
संकेत पाटेकर

आनंद आनंद आनंद हे आनंद म्हणजे तरी नक्की काय हो ?

आनंद आनंद आनंद हे आनंद म्हणजे तरी नक्की काय हो ?
१) मनाच्या कप्प्यात कुठेतरी कुणासाठी तरी एक जागा असणं..प्रेम असन तसेच समोरच्या व्यक्तीमध्ये सुद्धा तसंच काहीस मिळत जुळत असन अस दिसन आणि ते एकमेकांना समजण म्हणजे आनंद .
२) अचानक अनेक वर्षांनी महिन्यांनी दिवसांनी आपल्या प्रिय व्यक्तीचा किंवा मित्र मैत्रिणीचा फोन आला ...तेंव्हाचा तो क्षण म्हणजे आनंद
३) एखाद्या जिवलग मित्राची- मैत्रिणीची आपल्या नात्यातील व्यक्तीची वर्षानुवर्षा नंतर जी अचानक योगायोगाने म्हणा जी भेट घडते ..तेंव्हाचा तो क्षण म्हणजे आनंद
३) वणवण भटकून अथक परिश्रमाने मिळवलेला तो अन्नाचा एक दाणा म्हणजे आनंद
४) यशाच्या उंच शिखरावर आपण उभे असताना आपल्या आई वडलांच्या डोळ्यातून वाहणारे ते आनंदअश्रू पाहणे म्हणजे आनंद
५)आईच्या मांडीवर आपण कितीही मोठ झालो तरी शांत डोक ठेवून निजण तेंव्हाचा तो आनंद
६) पावसाच्या पहिल्या सरीत आंघोळ करणं तो म्हणजे आनंद
७)२-३ तासाच्या अवघड चढणी नंतर पहिला पाउल जेंव्हा पाहिलं पाउल गडाच्या माथ्यावर पडत तो क्षण म्हणजे आनंद
८) अथक परिश्रमानंतर एखाद्या वस्तूचे पक्षी प्राण्याचे आपल्याला हवा जसा फोटो मिळून जातो त्या समाधानात मिळणारा तो आनंद
अशा आनंदाच्या अनेक व्याख्या देता येतील ...मला इतक्या देता आल्या ....आपणास बघा जमतंय का ..!!
संकेत य पाटेकर
१०.०५.२०१२
मित्रहो
जवळ जवळ १०० पैकी ९० टक्के लोक (त्यात अडाणी आणि सुशिक्षित आणि नेते मंडळी हि) हे घरातून बाहेर पडल्यावर आपल्या जवळ असणारे कागद - बॉटल्स- कचरा रस्त्यावर कुठेही सैरा -वैरा टाकून देतात. आणि तेथील परिसर अस्वच्छ - घाण करून टाकतात. तर मित्रहो कृपया अस करू नका...
!! आपला परिसर स्वच्छ तर आपल आरोग्यही निरोगी !!
एखाद सुंदर स्वच्छ परिसर पाहिल्यावर आपल मन कस टवटवीत आणि प्रफुल्लीत होवून जात.
तर मित्रहो माझी तुम्हाला अशी विनंती आहे कि कृपया इतरत्र अस कचरा कुठेही टाकू नका तो जिथे कचरा पेटी दिसेल तिथेच टाका. आणि आपला परिसर सुंदर - स्वच्छ ठेवा.
मित्रहो तुम्ही म्हणत असाल कि तू आम्हाला सांगतोय तर तू तरी ते करतोस का ?
अमलात आणतोस का ? तर मी हो म्हणेन..
मित्रांनो मी कुठेही जाताना ..तर ते पिकनिक असू देत.
ट्रेकिंग असू देत .. किंवा रस्त्या वर फेर फटका मारताना असू देत ..
मी कुठेही अस कचरा मग तो छोटासा कागद हि असू देत.
कुल्फीची काडी हि असू दे किंवा इतर काही असू दे ..
ते कचरा पेटीतच किंवा घरातल्या कचरा पेटीतच टाकतो .
आणि मित्रांनाही आवर्जून ओरडून - समजावून सांगतो. कि कचरा हा कचरा पेटीतच टाका इतरत्र नाही.
माझे मित्र तर आता कुठे पिकनिकला वगैरे गेल्यावर मला कचऱ्याचा डबा च म्हणतात (मस्करीने हा ) ते मी आनंदाने स्वीकारतो . कारण मला माहित आहे माझ्यामुळे त्यांच्या सवयी मध्ये काहीतरी परिवर्तन होतंय . आणी झालाय सुद्धा ..!
मित्रहो शिस्त हि आपोआप नाही लागत.
ती लावावी लागते. समजावून ..प्रेमाने ..आणि कधी कधी दमदाटिनी सुद्धा ..!
 तर चला मग तुम्ही सुद्धा तयार आहात ना...आपला परिसर स्वच्छ - सुंदर ठेवण्याकरिता..!
आणि हो तुमच्या मित्रांनाही आवर्जून सांगा आणि त्यांच्या मध्येहि हि सवय रुजवा..!
मित्रहो माझ्या वाचनात आलेली एक सुंदर गोष्ट तुम्हाला मी सांगतो...
शिकण्यासारख आहे त्या गोष्टीतून ... एकदा एका आश्रमात गुरु आपल्या शिष्याला बोलावतात.
 अन त्याला एक काम सांगतात.. कि असाच पळत जा पलीकडच्या गावातील लोकांना संध्याकाळच्या भोजनासाठी आपल्या येथे बोलावून आण..
तो मुलगा तसाच पळत सुटतो. आश्रम आणि गावाच्या मध्ये आंब्याच्या अनेक बागा असतात.
वाटेत ते त्याला दिसतात. त्याला ते आंबे खाण्याचा मोह होतो..आजूबाजूलाही कोणीही नसत.
थोडा वेळ थांबतो ..अन स्वतःशीच म्हणतो,'परत येताना बघू' .पहिलं आपल्या गुरुंच काम करू...
त्या गावातील लोकांना तो गुरूंनी सांगितल्या प्रमाणे भोजनच आमंत्रण देतो.. आणि पुन्हा परतीच्या वाटेला लागतो..
वाटेत त्याला पुन्हा त्या आंब्याच्या बागा दिसतात.. तो आजूबाजूला बघतो. कोणी नसत...कसला तरी तो विचार करतो ... आणि सरळ आश्रमाच्या दिशेने निघतो.
गुरु त्याला विचारतात ...अरे काही आंबे वगैरे खाल्ले कि नाही..भरपूर बागा आहेत तिथे..
तो त्यांना सांगतो ...गुरुजी "मला आंबे खायचा मोह तर झालेलाच...
आजूबाजूलाही कोणीही न्हवत.
 कोणीही नसताना परवानगीशिवाय ते काढण म्हणजेच ती चोरी ठरली असती मला कोणी पाहत नसलं तरी मी स्वतःला पाहत होतो .."आपण दुसर्यांना फसवू शकतो. पण आपण स्वतःलाच कधीच नाही फसवू शकत."
त्याचे ते बोल एकूण गुरु त्याला म्हणतात ..."आता तू माझा खरा शिष्य वाटतोय"
मित्रांनो .कोणतेही काम करताना ते मन ..लावून ..नीट ..छान कराव ..
मी एका ठिकाणी माझा घड्याळ .नवीन सेल टाकण्याकरिता दिला होता.
 त्याने तो घड्याळाच पूर्ण ..त्याची coil कट करून .जुना कुठला तरी सेल टाकून ...मला दिला . ..
तो घरी जायाच्या अगोदरच .बंद पडला .. दुसर्या दिवशी त्याच्याकडे गेलो .तर त्याने सर्वीसिंग करायला लागेल .असे सांगिलते.
काल एका दुसर्या घड्याळवाल्याकडे गेलो होतो.
त्याने मला सांगितले. कि घड्याळातील coil कट केली आहे. अन सेल हि पुरा डाउन झालेला टाकलेला आहे.
मित्रहो,
 कोणतेही काम असू द्या ते चांगलच करा... ग्राहकांना उत्त्तामात्तम सेवा द्या ...
तरच तुमच्या कामाची प्रशांशा होईल...अन तुमचा Business देखील वाढीस लागेल... 
नाहीतर...तुमच्या कडे कोणी फिरकणार देखील नाही. 
! चांगल काम करणाऱ्या कडे कामाची काहीच कमी नसते. !